Om nog wat mooie planten toe te voegen deed Annie nog
een greep in haar oude tuin, uiteraard met toestemming.
Een van de buren wilde, in ruil voor wat dahliaknollen, wel
rijden met zijn ruime auto en haar helpen om wat bankjes en
struiken uit haar oude tuin te halen. Zo groeide de plantenrijk-
dom van de tuin, hoewel niet alles direct aansloeg.

In het voorjaar van 2024 heeft Annie een drietal nostalgierozen
uit de oude tuin gespit, uit de vruchtbare klei en die overgepoot
naar de Beemsterborgh. Dat was geen succes. Bij graven onder
een kwakkelende rozenstruik kwam ze zand tegen. Ja dat klopt,
zei een van de bewoners, voordat dit appartementengebouw hier
stond, stond er een school. Dit was de zandbak. De dahlia’s
hadden het het eerste jaar juist wel goed gedaan, mogelijk ook
dankzij dat zand. Voor de kwakkelende rozen werden zakken met 
speciale rozengrond gehaald, diep gat gegraven. Nu zien of ze
het daarop beter doen dan op de laag speelzand. Ze komen al
lekker in blad dus alle hoop dat het goed gaat.

De hosta’s uit haar oude tuin had ze al eerder in veiligheid gebracht.
De meeste stonden al in potten en waren zorgvuldig ontslakt voordat
ze de oversteek naar de nieuwe locatie mochten maken. De potten
staan in de zomer mooi op de bankjes die ze daarvoor heeft
overgehaald naar de huidige locatie. Om elke pot heeft ze een
koperen strip gewikkeld om slakken te ontmoedigen alsnog de aanval
in te zetten.

De catalpa werd door Annie vakkundig gesnoeid, best vermoeiend…
Je kunt toch hulp vragen, zei een andere bewoner haar. Gewoon niet
aan gedacht. 
 

Annie Verkade en Beppy van Wijk