Alweer de laatste aflevering van deze serie columns over
de tuin bij het appartementencomplex waar Annie Verkade
woont.

Het was een goed tuinjaar met veel bloei en weinig slakken.
Terwijl de bomen zoals de catalpa, gingo en acer al kaal
zijn, bloeien de cosmea’s die uitgezaaid waren van die van
vorig jaar nog steeds en zo bloeit er nog van alles.
Als Annie in de tuin bezig is komt de halve Borgh langs om
even een praatje te maken. Zo is het resultaat van een uur
in de tuin vaak maar van een half uur werken. Dat was
Annie in haar oude tuin niet gewend. Het wordt beleefd als
een gezamenlijke tuin en iedereen komt met zijn ervaringen
van een vroegere eigen tuin, waarin bijvoorbeeld de dahlia’s
het ook zo leuk deden. Dat Annie het blad van de catalpa
en andere bomen laat liggen, wordt door de bewoners
niet zo op prijs gesteld. Die zijn nog van het oude principe:
opruimen die rommel. Misschien gaat ze het blad nog wat
bedekken met aarde om de ouderen wat tegemoet te
komen.

De strook waar de vuurdoorn uitgehaald was is inmiddels
ingeplant met een roos, Toscaanse jasmijn en clematis. Het
rek waar ze tegenop moeten gaan groeien is nog niet teruggeplaatst.
Dat moet in het voorjaar gebeuren. Annie had
zaad gekregen van vaste lathyrus en dat is, na zaaien, al
opgekomen ook. Ze heeft het alvast in de tuin gezet, in de
hoop dat het de winter zo kan overleven. Mocht het niet
lukken heeft ze nog zaad om opnieuw te beginnen.
De potten zijn al gevuld met winterbeplanting, zo is er nog
van alles te genieten.

Dit was het dan, het verhaal van de tuin van Annie. Wie
neemt nu de uitdaging aan om over zijn tuin te vertellen?

Annie Verkade en Beppy van Wijk