Groentips & Groeninfo

Een tuin op afstand

Wat een zomer! Wat een hitte en wat een droogte!

De tuin lijkt wel een Spaanse camping, geel verschroeid gras, overal hangende blaadjes, verkreukelde hortensia’s, een zielige moestuin etc. Wat zijn we blij met de oude bron, die onuitputtelijk blijkt. Een pomp erin hangen, tuinslangen aan elkaar koppelen en die de hele dag een stukje verplaatsen tot de bron leeg is, een nachtje wachten en de volgende dag weer een ander deel van de tuin bewateren. De bron was in het verleden de watervoorziening voor verschillende huishoudens. We hebben geluk dat de buurman niet van tuinieren houdt en dus geen water nodig heeft. Leidingwater gebruiken voor de tuin is verboden en dat wordt streng gecontroleerd.

Op deze manier blijft de grote border mooi en het dahliaperk fantastisch maar andere stukken laten we voor wat het is. En voor de groenten gaan we gewoon naar de supermarkt. Er zijn ook moestuin-succesjes: de uien, witte, gele en rode, hangen gevlochten en wel in de kelder te wachten op gebruik. Prei, knoflook, snijbiet doen ook hun best. De venkelknollen heb ik door laten schieten en dat zijn fantastische gele boeketten die geen water nodig hebben. Gewoon in de gele border planten volgend jaar?

 

 

 

 

In de tuin staat een oud, blauw geschilderd bed, dat hebben we voor een poortje met uitzicht op het weiland gezet in een poging een soort hemelbed te creëren. Mijn zus had uit het zuiden van Frankrijk 2 ipomea’s leari meegenomen die we aan weerszijden van de poort hebben gezet. Tja die houden wel van een beetje warmte dus die groeien als gekken, grijpen alles wat er in de buurt staat vast en groeien, behalve omhoog, ook het weiland in. Elke ochtend een prachtig gezicht, al die blauwe bloemen! Afhankelijk van de warmte sluiten ze in de loop van de ochtend als het erg heet is of pas in de middag bij wat minder heet weer. Het is uiteindelijk meer hemel dan bed geworden.

Op een avond lopen we de tuin in en zien we kleine bewegende figuurtjes. Wat schattig, kleine egeltjes die door de tuin scharrelen maar moeder is nergens te bekennen. Ze zijn totaal niet bang en lopen zo ongeveer over je voeten heen. Wat ontzettend leuk om te zien. Als ze door de heg de straat op willen denk ik aan platgereden kleine egeltjes en pak ik mijn tuinhandschoenen, til ze voorzichtig open breng ze achterin de tuin. Dit ritueel herhaalt zich een paar avonden en dan zijn ze echt vertrokken.

Dilemma: wat doen we met de buxus?? Verleden jaar heeft de buxusmot ook hier toegeslagen en in een poging mijn zelfgekweekte bollen en snoeivormen te behouden heb ik ze “behandeld”. In het voorjaar liep een aantal, tot mijn verbazing, prachtig uit maar nu zie ik weer rupsjes en wat schade. We hebben een maand geleden al een paar bollen op de brandstapel gegooid die teveel aangetast waren. Deze buxus-kippen gaan me aan het hart maar al dat gespuit met gif bevalt me ook niet. Het is bewolkt, ik ga ze snoeien en volgend jaar zien we wel weer.

Onze tijd hier zit er weer op; we gaan naar Nederland voor een paar weken. De komende dagen nog even de tuin doorwerken, veel dahlia’s plukken, bij de buren brengen en dan maar hopen dat er af en toe af en toe een lekkere plensbui valt.

Trees

meer

 

 

 

17
Oct
BLAUWHILDE
15
Oct
Boom van de vrijheid - Tour de France (1)